ใกล้จบแล้ว

posted on 03 Feb 2008 15:16 by fonfriday

ไม่น่าเชื่อเลยว่าตอนนี้ตัวเองอยู่ปี 4 เทอมสุดท้ายของการเป็นนักศึกษาและกำลังฝึกงานอยู่ที่นิตยสารท่องเที่ยวฉบับหนึ่ง เพื่อที่จะได้เรียนรู้ชีวิตการทำงานในสถานที่จริง ปฏิบัติจริง ก่อนที่เราจะสำเร็จการศึกษา

ในระดับปริญญาตรี ซึ่งทุกๆอย่างนั้นแตกต่างจากการเรียนในห้องเรียนโดยสิ้นเชิง เพราะตอนเราเรียนก็แค่ทฤษฎีบทหนึ่งแต่การฝึกงานจริงนั้น

มันคือภาคปฏิบัติที่เราต้องพยายามเรียนรู้ให้มากที่สุดเท่าที่เราจะทำได้ ขอบอกก่อนว่าตัวเองเรียนอยู่ในสายนิเทศฯ เป็นสายที่คิดว่าเหมาะกับตัวเองที่สุดแล้ว และก็เลือกเรียนในสาขาวารสารศาสตร์ ซึ่งใจจริงแล้วอยากเรียนสาขาวิทยุโทรทัศน์ หรือไม่ก็โฆษณามากกว่า แต่ตอนนั้นที่มหาวิทยาลัยเปิดให้เรียนแค่ภาค กศ.พป.

คือเรียนแค่เสาร์ อาทิตย์เท่านั้น ระยะเวลาในการเรียนนั้นนานไป คนที่เรียนก็จะเป็นรุ่นคนทำงานแล้วทั้งนั้นที่มาเรียนเลยไม่เรียนดีกว่า ถ้าเรียนภาคปกติเพื่อนๆรุ่นเดียวกันจะเยอะน่าจะพูดกันรู้เรื่องมากกว่า

ฉะนั้นมันก็เหลือแค่วารสารฯ กับประชาสัมพันธ์ จะให้มาเรียนประชาสัมพันธ์

ก็คิดว่าอย่าเลยหน้าตามันไม่ให้ โหดก็ออกจะปานนั้นให้คนอื่นที่เขาคิดว่าเหมาะ

กับสายนี้ดีกว่า พอเรียนไปก็รู้สึกว่ามันท้าทายเราดี เจอคนหลายรูปแบบ

หลายความคิด ไปทุกที่ที่มีข่าวมันทำให้เรารู้สึกสนุกและไม่น่าเบื่อ

ตัวเองเริ่มเข้ามาฝึกงานที่กรุงเทพฯ ตั้งแต่วันที่ 1 พ.ย. 2550 ช่วงแรกๆในการเข้ามาที่บริษัทยอมรับเลยว่ารู้สึกเกร็งมาก และกลัวว่าเราจะเป็นภาระให้กับพี่เขาหรือเปล่าเพราะมันไม่เหมือน

ที่อยู่ในห้องเรียนการมาฝึกงานเราก็เปรียบเสมือนกับพนักงานคนหนึ่ง แต่พวกพี่ๆที่บริษัทกลับไม่ค่อยให้งานเราทำมากเท่าไหร่ ตอนแรกคิดว่าพี่กลัวเราทำงานของเขาเสียหายหรือเปล่า แต่ความจริงพี่เขาบอกว่าเกรงใจน้องเขามากกว่า(พูดกับอาจารย์ตอนที่มานิเทศฯ)
แต่ในความคิดเราอยากจะบอกพี่ว่าไม่ต้องเกรงใจหรอก

ที่เรามาฝึกงานเนี้ยเพื่อต้องการมาหาประสบการณ์การทำงานจากพี่นั้นแหละ งานหนักงานเบาไม่เกี่ยงอยู่มหาลัยยิ่งกว่านี้อีกการมาทำงานที่นี่ในความรู้สึกตัวเอง

ชอบตรงที่พี่พยายามสอนงานที่เราไม่เคยทำก็หัดให้ทำ เวลาส่งงานถ้าตรงไหนผิดพลาด

พี่ก็จะเรียกไปคุยว่า ตรงนี้ไปแก้หน่อยนะ เพิ่มเนื้อหาตรงนี้หน่อย ทำไมสะเพร่าอย่างนี้

(อันนี้ติดเป็นสันดาน) ตัวเองก็พยายามทำงานให้ดีขึ้นและรอบคอบกว่านี้

อีกอย่างพี่เขาเป็นคนพูดตรงๆ ดีไม่ดีก็พูดไปตามความจริง ซึ่งขอยอมรับว่าชอบตรงนี้เพราะตัวเองเป็นคนที่พูดตรงๆแบบนี้เหมือนกัน

ไม่ต้องค้อมค้อมอะไรให้ยุ่งยาก ชอบไม่ชอบก็บอกเลย
ตั้งแต่วันแรกที่ฝึกงานจนตอนนี้เป็นเดือนสุดท้ายแล้วที่เราจะได้ทำงานที่นี่ ประสบการณ์ต่างๆที่ได้รับอย่างเห็นได้ชัดเลยคืองานทำงานทุกอย่าง

ใช่ว่าจะราบรื่นเสมอไปเราต้องรู้จักแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้า (แต่ถ้าจนปัญญาจริงๆก็พี่นั้นแหละที่ช่วย) การเจอผู้คนในหลายรูปแบบ หลายอาชีพ ทำให้เราสนุกกับงานตรงนี้ ต้องขอบคุณ(ขออนุญาตเอ่ยชื่อนะค่ะ)พี่บอมที่คอยพยายามจะป้อนงานให้น้องๆทำ

เพื่อที่พวกเราจะได้ไม่ฟุ้งซ่าน และสอนที่ไม่เคยทำก็หัดให้ทำขอบคุณนะค่ะ

และก็พี่หมีพี่สาวหน้าตาน่ารัก ขี้เกรงใจ บางครั้งเอางานของเราไปส่งให้พี่ตรวจ

มักจะพูดเสมอว่าขอบคุณค่ะ ตอนแรกๆงงเลยพี่เขาขอบคุณเราไมว่ะ

แต่ตอนนี้เข้าใจแล้วว่าพี่เป็นคนที่อ่านะ! น่ารัก ขี้เกรงใจจริงๆเลย ขอบคุณที่รับพวกเราไปเป็นภาระทั้งที่จริงแล้วพี่จะไม่รับพวกเราก็ได้

ขอบคุณมากนะค่ะ พี่น่ารักทุกคนเลยและดีใจที่ได้มาร่วมเป็นสามชิกในบริษัทนี้

                 

Comment

Comment:

Tweet

ยินดีด้วยนะจ๊ะ
ที่ใกล้จะจบแล้ว
แต่เราซิ ยังอยากไปนั่งเรียนอยู่เลย
ทำงานแล้ว ความรับผิดชอบเยอะขึ้นจ๊ะ
.....
ดอกทิงลิปสวยจังเลย
มองแล้วสบายตาดี
ให้เล็กซักดอกซิ อิอิ
......
อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อยดูแลตังเองนะจ๊ะ
เดี๋ยวไม่สบายbig smile

#7 By NaLiN on 2008-02-07 14:15

พี่ริน ดีใจด้วยนะค่ะ น้องฝน

big smile

#6 By rinn on 2008-02-07 08:39

พี่กร!ยิ้มอะไรค่ะopen-mounthed smile
หรือว่าทำงานหนัก
จนพูดไม่ได้แล้วsad smile
อิอิdouble wink

#5 By ฝน...ซ่า on 2008-02-06 11:02

ขอบคุณพี่สายลม big smile
ที่ให้กำลังใจ big smile
เพราะตัวเองก็เตรียมพร้อม
ที่จะรับทุกอย่างอยู่แล้วbig smile

#4 By ฝน...ซ่า on 2008-02-06 11:00

เรียนใกล้จบแล้ว จะเป็นนักนิเทศน์แล้ว ถือเป็นก้าวที่ยิ่งใหญ่อีกก้าวหนึ่ง แต่เป็นเพียงก้าวเล็ก ๆ เพียงก้าวเดียวในชีวิต

บนโลกใบนี้ ปริญญาบัตร เป็นแค่เพียงใบผ่านทางให้ก้าวเข้าสู่โลกใหม่ที่เรียกว่า "โลกวิชาชีพ" และนั้นคือ "โลกจริง" ที่จะต้องเจอ

ขอให้มีจิตใจอันเข้มแข็ง มีสมองอันปลอดโปร่ง มีทัศนวิสัยที่ดีงาม และรู้เท่าทันชีวิต

บัณฑิตใหม่มักมีไฟแรง แต่ไม่ได้เตรียมใจยอมรับความผิดหวัง หากโลกที่แท้จริงผิดไปจากโลกอุดมคติที่คิดไว้

อยากให้เตรียมตัวเตรียมใจเสียแต่เดียวนี้ ในการที่จะก้าวขึ้นอีกขั้นหนึ่งของชีวิต เก็บเกี่ยวประสบการณ์และบรรยากาศจากที่ทำงาน แม้มันจะมีเวลาเพียงน้อยนิด แต่ก็สามารถสร้างภูมิคุ้มกันให้แก่เราได้

ขอให้มีความสุขกับชีวิตในวันนี้และวันหน้า

จากใจ

สายลมฯ big smile
confused smile confused smile confused smile

#2 By I am never die on 2008-02-05 13:16

อยากถึงวันนั้นเร็วๆจัง




big smile

#1 By LokMreDome on 2008-02-05 11:27