กล่องแทนความคิดถึง

posted on 29 Jan 2008 17:04 by fonfriday
 

กล่องแทนความคิดถึง

เมื่อไม่นานมานี้ไม่รู้ว่าตัวเองรู้สึกนึกครึ้มอะไรอยู่ดีๆก็นึกอยากจะจัดโต๊ะหนังสือตัวเองขึ้นมา ทั้งๆที่ไม่เคยอยู่ในหัวสมอง เพราะนี่คืออาการของคนที่ขยันสุดๆ (รึเปล่า?) โต๊ะที่สุดแสนจะรกสุดๆ บางทียังคิดว่า ห่า! อะไรเยอะแยะขนาดนี้ว่ะ ทั้งหนังสือเรียน sheet วิชาต่างๆ เศษกระดาษ กระเป๋า แฟ้มสะสมงาน โอ๊ย! อื่นๆอีกเพียบ อาการของแม่บ้านแม่ศรีเรือนคงเข้าสิง ก็เลยจัดการเก็บมันซะ หนังสือเรียนก็เก็บใส่ไว้ในลังเอาไว้บริจาคให้กับคนที่เขายังต้องการ (ดูเหมือนคนดีมะ) ไม่ใช่อะไรเพราะชาติหน้าชาติหน้าจะได้ฉลาดๆกับเขาบ้าง ทุกวันนี้นับถือควายเป็นพี่อยู่ ของอันไหนที่ไม่ใช้ก็ทิ้งมันจนเกลี้ยง ลื้อลิ้นชักต่างๆมาจัดระเบียบใหม่

ก็เหลือลิ้นชักเล็กๆอันสุดท้ายที่ไม่ค่อยได้เปิดดูมานานตั้งแต่มาฝึกงานที่กรุงเทพฯ อาทิตย์หนึ่งถึงจะได้กลับบ้าน พอกลับบ้านก็อยากจะพัก บางอาทิตย์ก็ไม่ได้กลับก็ไปอยู่กับพ่อ เลยไม่ค่อยได้ไปเปิดดูซักเท่าไหร่ ลิ้นชักเล็กอันนี้จะเปิดก็ต่อเมื่อช่วงเวลาที่ตัวเองเหงา เบื่อ และ คิดถึง มันเป็นเหมือนน้ำที่หล่อเลี้ยงหัวใจยามที่มันห่อเหี่ยวให้ชุ่มชื้นขึ้น ว่าตอนนี้ไม่ได้อยู่คนเดียว ยังมีเพื่อนๆแม้จะอยู่ห่างกันไม่ได้เห็นหน้า แต่เราคุยกันที่ปลายปากกา แผ่นกระดาษ และ ซองจดหมาย

หลายคนอาจจะถามว่าแล้วทำไมไม่ใช้โทรศัพท์คุยละ เพราะบางครั้งเวลามันมีขีดจำกัด ทุกอย่างที่อยากจะพูดมันก็พูดได้ไม่หมด แต่กระดาษที่เขียนข้อความในจดหมายมันไม่มีขีดจำกัด ลิ้นชักนี้มันชื่อว่า กล่องแทนความคิดถึง ไม่ว่าจะเปิดกี่ครั้งสัมผัสได้ถึงความรู้สึกต่างๆที่มีมันอยู่ในนี้ มีทั้ง เศร้า รัก คิดถึง หัวเราะ รอยยิ้ม หมั่นไส้ ร้องไห้ ให้กำลังใจ และ ใบหน้าของเจ้าของจดหมายที่ลอยมา

จากความรู้สึกของเพื่อนๆที่ส่งถึงยามเราห่างกัน ข้อความต่างๆทั้งในจดหมายและโปสการ์ด เล่าถึงเรื่องราวต่างๆนานาที่ได้พบเจอ ชีวิตความเป็นอยู่ของแต่ละคนที่แล้วแต่จะเล่ากันไปกัน และทุกๆครั้งในบรรทัดแรกของจดหมายจะเป็นคำถามที่ต้องขึ้นต้นว่า…เป็นไงบ้าง สบายดีไหม เรียนเป็นไงบ้างแก ยากปะ ส่วนกูนะโคตรยากเลย ในทุกคำพูดก็จะสอดแทรกคำพูดกวนๆ ทีนไปด้วยเหมือนก่อนเสียทุกครั้งไป

แค่คำลงท้ายของทุกๆฉบับที่เหมือนลอกกันมาอีกเช่นกัน คือ “ คิดถึงแกว่ะ, คิดถึงเพื่อนๆทุกคนจัง,ดูแลตัวเองด้วยนะ”ไม่ว่าจะหยิบมาอ่านกี่ครั้ง น้ำตามันพลานจะไหลไปเสียทุกครั้ง ข้อความที่เพื่อนๆเล่าเรื่องต่างๆในจดหมายมันเหมือนการบรรยายบทความ โดยที่ใจความสำคัญของมันจริงๆนั้นก็คือ “ความคิดถึง ”

บทความบางอันอ่านแล้วยังรู้สึกเบื่อ

แต่ทำไมบทความบนกระดาษใบนี้

จะอ่านกี่ครั้งก็ยิ่งชอบมากขึ้นเมื่อหยิบขึ้นมาอ่าน

 

    

Comment

Comment:

Tweet

อ่า...จะจบม.6พอดีแล้วได้อ่านบทความนี้เข้า บอกเลยว่าอินสุดๆครับ

ก็เห็นว่าเดี๋ยวนี้เพื่อนๆเขียนแฟรนชิปกันมาก มันก็คงเป็นของล้ำค่าในอนาคตที่แสนไกล เหมือนจดหมายแห่งความทรงจำและกำลังใจของคุณล่ะมั้ง

เจอรื่องแบบนี้อ่อนไหวเสมอเลยแหะ big smile Hot!

#12 By Crozzax on 2008-02-04 16:12

หวัดดีพี่ๆทุกคนค่ะbig smile big smile
โทษทีที่ฝนได้คุยด้วยsad smile
ไม่ค่อยมีเวลาเข้ามาอ่านข้อความในbox
sad smileโปรดอภัยให้ข้าน้อยด้วย

#11 By ฝน...ซ่า on 2008-02-01 13:42

พี่สายลม....

big smile big smile big smile

#10 By I am never die on 2008-01-30 17:41

แทนความคิดถึง
big smile big smile
แสดงว่ามีความทรงจำดีดี แน่เลย
big smile big smile
อยากจะบอกฝนว่า
คิดถึงเหมือนกันนะจ๊ะ

#9 By NaLiN on 2008-01-30 15:13

โอ้...พี่sos พี่จูน...

เขียนคอมเมนท์แบบดี ๆ ...

เหมือนพี่ให้หนูด้วยสิจ้ะ ...

คำพูดดี ๆ หนูนึกไม่ออกอ่ะค่ะ...

เอ่อ..อย่าคิดไรมากนะจ้ะ นู๋ฝน พี่ริน ล้อเล่นค่ะ.big smile

#8 By rinn on 2008-01-30 11:32

กล่องแทนความคิดถึง

เป็นสิ่งที่มีความหมายดีที่เดียว .......
เป็นคนที่ชอบสะสม จดหมายและโปสการ์ด เหมือนกันค่ะ และรู้สึกว่าเทคโนโลยี ประเภท email หรือ e-card นั้น ถึงแม้นจะรวดเร็ว แต่ดูไร้ใจยังไงชอบกล

การได้รับจดหมาย ได้เห็นลายมือ กระดาษที่คัดสรร ภาพที่วาดประกอบ หรือความตั้งใจในการเขียน มันสือได้ถึงหลาย ๆ อย่างที่ผู้เขียนต้องการส่งให้แก่กัน

หลากหลายเรืองราวที่วนเวียนมาในรูปของจดหมายและโปสการ์ด ทำให้เรารู้สึกอบอุ่นได้อย่างประหลาด ดังนั้น จึงได้เก็บจดหมายเก่า ๆ โปสการ์ดเก่า ๆ ไว้เพื่อแวะเวียนไปซึมซับถึงความอบอุ่นที่อบอวลไปทั่วบริเวณของตัวอักษรนั้น ไม่เว้นแม้นแต่การ์ดแต่งงานของเพื่อน ๆ ที่ส่งมาให้ อย่างน้อย มันก็ทำให้เราจำได้ว่า เพื่อนเรามันแต่งกะใคร กี่รอบ 5 5 5 5 (อันนี้ล้อเล่น พี่ความจำสั้น เดี๋ยวจำแฟนเพื่อนไม่ได้นึกว่าแฟนเราแย่เลย อิอิอิ)

เชื่อมั้ย!!! ทุกวันนี้แม้นจะไม่ค่อยมีใครส่งจดหมายหรือ โปสการ์ดให้แล้ว เวลาไปต่างถิ่น ต่างแดน ยังเขียนเรืองราวใส่โปสการ์ดต่างไดอารี่และส่งถึงตัวเองอยู่เลย

สำหรับคำลงท้ายที่ส่งให้เพื่อน ๆ เสมอ และโดนเพื่อนล้อเรือยมาคือ

คงเดิม ((จะขำมั้ยนะ))ซึ่งมันมีนัยของมันตามคำที่ระบุ ซึ่งยืนยัน ความสัมพันธ์คงเดิม จ๊ะ big smile big smile big smile
น้องฝน...
พี่ก็ชอบเขียนจดหมายและโปสการ์ดเหมือนกัน
ชอบมากกว่าการคุยโทรศัพท์
เพราะเทคโนโลยี ทำให้คนเราลืมคิดถึงกัน
ความที่ คิดถึงเมื่อไรก็โทรหา
ทำให้ลืมไปว่า การพบกันสำคัญกว่าแค่ไหน
.
.
ตอนไปเรียนที่ต่างจังหวัด
ก็เก็บจดหมายและโปสการ์ดได้กล่องใหญ่เหมือนกัน
ทุกวันนี้ หยิบมาดูกี่ครั้ง ก็ยังคิดถึง
.
.
แต่อย่าคิดถึงอย่างเดียวนะคะ
หาเวลาไปพบเพื่อนๆ บ้างก็ดี
จะได้ไม่เหงา ^^surprised smile
.
.
Hot! Hot! Hot!

#6 By me'june on 2008-01-30 11:12

#1 By Gone with the Wind

เก็บมันไว้ดีๆ ก็แล้วกัน ความรู้สึกที่อยู่ในกล่องของน้อง ง่ะ

แล้วของพี่อ่ะค่ะ เก็บไว้ในกล่องดวงใจ อ๊ะเป่า แหะ ๆ ๆ ๆ

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! อยากกินไก่ย่างง่ะ
อ้าว !!!

หวัดไม่ดีค่ะ

เป็นหวัดต้องไปหาหมอนะค่ะ อะนั้น ๆ ขี้มูกยืดแล้วค่ะ ยืมเสื้อพี่ชาย(พี่ชายแม่ - Gone with the Wind) มาสั่งขี้มูกก่อนมั้ยค่ะ เดี๋ยวจะย้อยอะก๊ะ อิอิอิ

โห!!! ซืดดดดดขึ้นไปซะ เสียดายไรเนี่ย อิอิอิ
sad smile
Hot! ลืมอ่ะ..จัดไปอีกที..Hot!

#3 By rinn on 2008-01-30 11:04

หวัดดีค่ะ..พี่กร อุ๊ยไม่ใช่สิ...sad smile

หวัดดีค่ะ...น้องฝน...big smile

#2 By rinn on 2008-01-30 11:02

เขียนจดหมายมันก็ดีอย่าง ได้ระบาย
ได้ยืนยัน สิ่งที่เรารู้สึกออกมาเป็นตัวอักษร
ได้สัมผัสมันได้หลากครั้งหลายคราว

..

เก็บมันไว้ดีๆ ก็แล้วกัน ความรู้สึกที่อยู่ในกล่องของน้อง ง่ะ

เวลาท้อแท้..หยิบเอามาอ่าน นะ

อื้อฮื้อ..อย่าให้บอก..กำลังใจ มาเพียบ

จริงๆ..ไม่โกหกน้องสาวพี่

Hot! sad smile

#1 By I am never die on 2008-01-29 18:22