Rainy Day

เส้นทางของ...เวลา

เวลา... เดินไปข้างหน้า

เวลา...ไม่อาจย้อนกลับ

เวลา... เมื่อสูญเสียไปแล้วไม่อาจเรียกร้องคืน

เวลา... ได้มาฟรีๆ ไม่ต้องแลกกะอะไร

เวลา... ไม่รู้จักความเหน็ดเหนื่อยคืออะไร

เวลา... รู้แค่ว่าทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกนี้ต้องวิ่งตามเวลาให้ทัน

ใครหลายคน... อาจจะไม่รู้เลยว่า คำว่า เวลา ค่อยๆแทรกซึมเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของเราโดยที่เราอาจจะไม่รู้ตัวเลย

ฉัน... อาจเหมือนกับเวลา ที่ชอบเดินไปข้างหน้า
หาสิ่งใหม่ๆ ที่ท้าทาย โดยทิ้งหลายสิ่งไว้ข้างหลัง


เวลา... นำพาเรามารู้จัก...

คนเรา... เกิดมาเป็นมนุษย์อยู่บนโลกใบเดียวกันแต่ความคิดความอ่าน หน้าตา คำพูด กิริยาท่าทาง ภาษา วัฒนธรรม การแสดงออกความรู้สึกของคนเรานั้นก็ย่อมแตกต่างกันไป และ เวลา ก็พาเรามาเจอ

เพื่อน... คนที่พร้อมจะรับฟังเรื่องราวทั้ง สุข เศร้า เหงา ทุกข์ หัวเราะ ร้องไห้ ก็ยังยืนจับมืออยู่ข้างๆเสมอ

คนรัก... ไม่ว่าจะเป็นคนที่เรารัก หรือ คนที่รักเรา นำพาความรู้สึกที่ทำให้หัวใจกระชุ่มกระชวย เหมือนเลือดสูบฉีดอยู่ตลอดเวลา ถึงแม้บางครั้งอาจจะไม่สมหวัง แต่เวลาก็ทำให้เราจดจำว่าเขาเคยเป็นใคร

คนแปลกหน้า... ใครหลายๆคนที่เดินสวนกันไป-มา ไม่รู้จักชื่อ ไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร ทำงานอะไร รู้แค่ว่าเขาอยู่บนพื้นดินเดียวกับเรา

แล้วเวลาของตัวเองละ?
บางครั้งเวลาส่วนใหญ่ของเราอาจให้ไปกับคนอื่น แล้วเวลาของเราคืออะไร?

เวลาใจ... คือเวลาที่อยู่กับเราตอลดเวลา แต่เรากลับมองไม่เห็นและไม่ได้ยินเสียงของมัน จะมารู้อีกทีก็ตอนที่เราเร่ิมเห็นตัวเอง เสียงที่ดังขึ้นเรื่อย ๆ กริ๊ง...กริ๊ง...

เสียงที่คอยย้ำเตือนเราให้รู้สึกตัวอยู่ตลอดว่าตอนนี้ตัวเรากำลังทำอะไร เหนื่อยเกินไปไหม ทำไมไม่ลองพักบ้างละ ไม่ว่าชีวิตของเราจะวุ้นวายสับสนเพียงใด ในความสับสนวุ่นวายเหล่านั้น เราก็ต้องมีที่ว่างให้ตัวเอง